به گزارش سینماپرس، پنجمین نشست سینما خانواده به همت حوزه هنری شهر ری با موضوع نمایش و نقد فیلم سینمایی «یه حبه قند» به نویسندگی و کارگردانی رضا میرکریمی شامگاه شنبه (24 تیرماه) در فرهنگسرای ولاء برگزار شد.

سید محمد حسینی که به عنوان کارشناس و منتقد سینمایی در این نشست حضور داشت، گفت: تعریف یک فیلم خوب با توجه به ملاک های سینمایی با تعریف آن به عنوان یک فیلم مناسب برای خانواده ها، متفاوت است.

سردبیر مجله «سینما رسانه» افزود: فیلم «یه حبه قند» دارای دو بخش است، بخش اول بسیار شاد است چرا که روایتگر برپایی یک مراسم عقد است اما بخش دوم فیلم از جایی آغاز می شود که پس از حادثه مرگ دایی خانواده، مخاطب از یک فضای شاد به جدیت کشانده می شود.

وی با اشاره به این که فیلم «یه حبه قند» به موضوع نقش رسانه های جدید در روابط میان افراد خانواده می پردازد، گفت: در گذشته خانواده ها دور هم می نشستند و با یکدیگر هم کلام می شدند اما با ورود تلویزیون به خانه ها، این دایره ها به نیم دایره ای با مرکزیت تلویزیون تبدیل شد.

حسینی با تاکید بر این که در هنگام تماشای فیلم باید به ظرایفی که بنا به دلیلی طراحی شده اند؛ توجه کرد، گفت: هنگامی که در ابتدای فیلم پشت بام خانه ها به نمایش گذاشته می شود، با کمی دقت می توان دریافت که خانه های این شهرستان به یکدیگر اشراف ندارند، برخلاف خانه های شهر ما که با باز شدن هر پنجره ای، می توان به خانه همسایه اشراف داشت.

این منتقد سینمایی مهم ترین رویکرد فیلم «یه حبه قند» را توجه به نقش خانواده تلقی کرد و گفت: یکی از دامادهای خانواده در زیرزمین خانه به دنبال گنج است، او پس از جستجو هنگامی که تصور می کند به گنج رسیده است، در گودال به ریشه ی یک درخت قدیمی می رسد، در همین لحظه به نوری که از سقف انبار به درون می تابد خیره می شود و نوعی مکاشفه شکل می گیرد؛ به نظر می رسد این ریشه ی درخت، نمادی از گنج واقعی، یعنی همدلی و محبت میان اعضای خانواده است.

وی توجه به فرهنگ «خیر به غیر» را از دیگر نکات فیلم «یه حبه قند» برشمرد و افزود: این موضوع درست در مقابل فرهنگ امانیستی قرار دارد و «پسند» به عنوان شخصیت اول داستان، نماد اصلی این ویژگی شخصیتی است.

در ادامه این نشست «سارا هاشمی» کارشناس ارشد روانشناسی، گفت: برخلاف مفهومی که عموما در فیلم های غربی از مرگ به تصویر کشیده می شود و آن را نماد پوچی و تلخی تلقی می کنند، در فیلم «یه حبه قند» مرگ پایان زندگی نیست و با وقوع حادثه مرگ دایی، نوعی همبستگی و همدلی در میان اعضای خانواده برای کاستن غصه ها، شکل می گیرد.

این پژوهشگر افزود: یکی از نکات مهم فیلم، توجه به مفهوم «حمایت اجتماعی» است، یعنی هر کسی خود را متعلق به یک خانواده و شبکه اجتماعی بداند که از او در شرایط مختلف حمایت می کند و هرگز او را تنها نخواهد گذاشت.

هاشمی با تاکید بر این که ساختار یک خانواده ایرانی مبتنی بر ارزش هاست، افزود: برای هر یک از مخاطبین، بخشی از داستان «یه حبه قند» یادآور خاطرات دوران کودکی آن هاست و ارزش هایی مانند حیا، مهربانی، حمایت و همدلی را احیا می‌کند.

انتهای پیام/ف/ن.ف